Ga snel naar:

Interview met studenten, januari 2014

“Eerst nog even afstuderen”

Elke student van NOVI Verkeersacademie sluit zijn opleiding af met maken van een afstudeerscriptie. De afstudeerscriptie is het sluitstuk van de opleiding waarmee studenten laten, dat zij in staat zijn als volwaardige, zelfstandige verkeerskundigen aan de slag te gaan. We hebben twee studenten bevraagd naar hun ervaringen over het afstuderen.

Opbrengst

“Het maken van de scriptie heeft mij vooral geleerd steviger in mijn schoenen te staan.” zegt Edward van Schooten.“Het werkveld van de verkeerskundige is niet zwart/wit. De ene partij heeft andere belangen dan een andere en als verkeerskundiger moet je in  dat speelveld objectief blijven, maar ook je verkeerksundige mening durven te geven. De opleiding heeft mij daarvoor een brede theoretische basis gegeven”.  Dat je door de opleiding breder naar het verkeerskundige werkveld gaat kijken, beaamt Michel van Dijk.  “In mijn afstuderen ben ik juist op een originele oplossing gekomen, doordat ik het probleem heb aangepakt met input vanuit de verschillende vakken van de opleiding. Door verder te kijken dan het specifieke onderwerp van het probleem, in mijn geval verkeersonveiligheid, ben ik tot een integrale en creatieve oplossing gekomen.” De afstudeerscriptie van Michel van Dijk is dan ook genomineerd voor de Verkeerskundige Scriptieprijs, die jaarlijks op de Dag van de Mobiliteit wordt uitgereikt. “Ik heb de prijs helaas niet gewonnen, maar vond het erg leuk mijn scriptie voor een breder publiek te mogen presenteren”. 

Combineren van werken en leren

NOVI Verkeersacademie bereidt de studenten al vanaf het eerste studiejaar voor op het maken van een afstudeerscriptie door vakken als schrijfvaardigheid en methoden en technieken. “Je werkt tijdens je studie al naar het afstuderen toe” zegt Michel van Dijk. “In het derde studiejaar begin je al met een stage, waardoor je al ongeveer weet wat je te wachten staat bij het afstuderen.” Tijdens het afstuderen worden studenten begeleid door een medewerker van NOVI Verkeersacademie, die studenten zelf mogen kiezen. Zij merken dat het voor studenten vooral een uitdaging is om thuis, werk en studie goed te combineren. “Het afstuderen kost veel tijd, maar vergt nog meer discipline. Je kunt dat niet zonder de steun van mensen om je heen” zegt Van Schooten. Van Dijk benadrukt dat je de opleiding vooral voor jezelf moet doen: “Voor mij was het studeren bijna een soort van hobby. Ik vond het echt leuk om meer over de verkeerskunde te weet te komen. Dat is volgens mij ook wel nodig, anders valt het wel erg zwaar om elke week er  tijd in te steken”.

Doorlopend leren

Na de opleiding gaat het leren in het werk voor beide heren gewoon door.  “Dankzij de opleiding heb ik andere taken gekregen in mijn werk” geeft Edward van Schooten aan. “Eerder was ik vooral ontwerptechnisch bezig, maar nu draai ik  ook als projectleider zelfstandig projecten. Deze nieuwe uitdaging in het werk leveren weer een hoop leermomenten op”.  Michel van Dijk heeft een soortgelijke ontwikkeling doorgemaakt op zijn werk, waar hij ook van tekenaar naar adviseur is doorgegroeid.

 

Michel van Dijk, werkzaam bij Tauw  Edward van Schooten, werkzaam bij gemeente Purmerend

 

 

Interviews juni 2013

Je moet duizendpoten als verkeerskundige
Kort na zijn opleiding bij NOVI Verkeeracademie is Bart Klinkien verkeerskundige geworden bij de gemeente Schinnen. “Je moet duizendpoten als verkeerskundige. Je zit dichtbij de politiek en wordt veel betrokken bij allerlei vraagstukken. Het ene moment denk ik mee met een casus op het gebied van ruimtelijke ordening, het andere moment heb ik een bijdrage aan een beleidsnota. Er wordt tijdens overleggen verwacht dat je – naast de wethouder – een directe inbreng hebt en vragen kunt beantwoorden. De bagage die ik tijdens de opleiding  bij NOVI Verkeersacademie heb verworven, geeft me mentale rust. Je ontwikkelt niet alleen een bepaald denkniveau, maar krijgt ook vertrouwen dat je complexe opdrachten voor elkaar krijgt”.
 
Andere denkwijze
Ook Jan Rouw, medewerker beleidsuitvoering Verkeer bij Gemeente Overbetuwe merkt dat zijn denkwijze is veranderd. “Ik heb geleerd om problemen in een breder kader te plaatsen. Eerst was ik meer gefocust op de oplossing. Nu verken ik beter de probleemstelling: wat is precies het probleem? Waar gaat het eigenlijk over? Wat is de meerwaarde van wat ik wil gaan doen?”. Jan werkt veel samen met beleidsmedewerkers op het gebied van groen, wegen en stedebouw. “Vanaf het 3e jaar in de opleiding moesten we stukken schrijven die verder gaan dan verkeer. Die bredere benadering helpt mij nu om samen met mensen van andere disciplines te komen oplossingen waar iedereen zich in kan vinden”.
 
Andere functie
Beide mannen hebben tijdens of kort na de opleiding een andere functie gekregen. “Al tijdens de opleiding heb ik het vertrouwen en de mogelijkheid gekregen om iets anders te gaan doen binnen de gemeente”, aldus Jan Rouw. De begeleiding van mijn leidinggevende en de samenwerking met mijn nieuwe collega’s hebben mij enorm geholpen”. Toen Bart startte met zijn opleiding, was hij werkzaam bij Gemeente Weert als verkeerskundig ontwerper en projectleider. “Tijdens je studie ontwikkel je tegelijk verder op je werkplek. Dat wordt gezien. Ik ben echt een generalist en mag nu als verkeerskundige van alles oppakken”.
 
Van operationeel naar strategisch niveau
Ben Luinge kan hierover mee praten. “Eerst werkte ik als ontwerper en operationeel werkvoorbereider. De opleiding bij NOVI Verkeersacademie heeft mij verdere verdieping en verbreding gebracht. Nadat ik al jaren op verkeerskundig gebied werkzaam ben geweest, bedacht ik ‘Wat doe ik over 10 jaar?’ In mijn functie destijds zat geen groeimogelijkheid meer. Met de deeltijdopleiding HBO Verkeerskunde heb ik in 2009 meer kansen op de arbeidsmarkt gekregen, wat resulteerde in een functie bij de gemeente Slochteren als beleidsmedewerker Verkeer en Civiel. Nu adviseer ik collega's en het gemeentebestuur op strategisch niveau. Daarnaast beoordeel ik ontwerpen vanuit meerdere disciplines”.
 
Goede herinneringen
De drie ex-studenten hebben goede herinneringen aan de opleiding. “Juist in de pauze en tijdens de lunch praat je met vakgenoten van velerlei verschillende organisaties en hebben we ervaringen kunnen uitwisselen. Ook lopende zaken en vragen hebben we onderling goed kunnen bespreken en een richting kunnen geven. Ook hebben we interessante discussies gevoerd”. Ben vertelt dat de jongste student in zijn groep 26 jaar was en de oudste 56. “Dat bevestigt mijn motto: je bent nooit te oud om te leren”. Bart Klinkien beaamt dat: “Ik blijf niet alleen bezig met mijn eigen ontwikkeling, ik haal inmiddels ook veel voldoening uit het coachen van nieuwe collega’s”. 

 

 

Inloggen leeromgeving